Tilgangurinn „Tilgangurinn er að uppgötva frjálsan vilja og skilja að við erum skaparar sem eigum að taka á okkur ábyrgð, fyrirgefa sjálfum okkur og vera ekki háð gærdeginum.“

Guðni Gunnarsson lífsráðgjafi flutti til Íslands frá Bandaríkjunum árið 2006 eftir að hafa þróað líkams- og hugræktarkerfið Rope Yoga. Eftir heimkomuna hófst Guðni handa við að stofna Rope Yoga-setur í Listhúsinu í Laugardal. Setrið tók til starfa árið 2007 og skömmu síðar opnaði Guðni, ásamt eiginkonu sinni, Guðlaugu Pétursdóttur, matsölustaðinn Gló í sama húsnæði. Starfsemin hefur vaxið og dafnað á skömmum tíma.

„Ég vinn fyrst og fremst sem lífsráðgjafi við orkumiðlun,“ segir Guðni. „Manneskjan ver orku sinni annaðhvort í kærleik og umhyggju eða refsingu og ofbeldi. Flest okkar eru í andlegri leit og ég aðstoða fólk við að beina athyglinni í réttan farveg. Sjálfur nýt ég góðs af því að ekkert hefur hent mig í lífinu sem ég hef ekki stofnað til sjálfur.“

Þegar Guðni er spurður hvenær andleg leit hans hafi hafist svarar hann: „Ég held að ég hafi aldrei komist undan henni. Ég vissi alltaf að ég væri orka og sál en ekki hugsanir mínar. Á tímabili voru hugsanir mínar að hræða úr mér líftóruna, ég réð ekki við þær og vissi að ég yrði að ná taki á huga mínum ef ég ætlaði einhvern tíma að öðlast ró.“

Eilíf nótt

„Líf mitt hefur mótast af uppeldi mínu. Ég ólst upp í Keflavík, faðir minn var sjómaður, vann mikið en þess á milli drakk hann. Móðir mín var heimavinnandi. Það voru erfiðleikar í kringum fjölskyldu mömmu, systkini hennar voru í mikilli neyslu og þeim var margoft bjargað af götunni. Ég var þrettán ára þegar mamma fór í neyslu, hún hrundi og í sjö ár horfði ég á hana veslast upp. Það var eilíf nótt. Hún var yndisleg kona en þoldi ekki við í þeirri tilvist sem hún hafði búið sér. Dag einn féll hún niður af svölum undir áhrifum og samkvæmt skilgreiningu lést hún af slysförum en í reynd fyrirfór hún sér. Þegar hún dó fyrirleit ég hana. Seinna skildi ég líf hennar.

Sem unglingur ákvað ég að ég vildi ekki verða háður vímuefnum eins og foreldrar mínir en samt byrjaði ég í neyslu. Þrettán ára gamall drakk ég brennivín og reykti tóbak. Átján ára gamall vaknaði ég til meðvitundar um að áfengi færi illa í mig og gerði mig þunglyndan. Ég var fastur í þeim veruleika að verða eins og foreldrar mínir. Ég var hræddur við sjálfan mig, leið illa og var orkulítill. Ég hætti allri neyslu.

Öll mín hvatning snerist um það að verða ekki eins og mamma og pabbi. Ég ætlaði að verða töffari og sýna hvað ég gæti. Ég ætlaði að komast burt frá umhverfi mínu. Ég vann mikið og tvítugur var ég búinn að byggja tveggja hæða hús og stofnaði heildverslun og smásölu ásamt fyrri eiginkonu minni. Ég kunni ekki til verka en varð ekki gjaldþrota og hélt áfram að reyna að bjarga rekstrinum. Rúmlega þrítugur var ég orðinn þreyttur og tættur. Allt mitt líf var sama ferlið, hlaup frá einu í annað, sífelld leit. Ég bjó yfir miklum vilja og mikilli orku og áræði en hafði enga undirstöðu og því engan tilgang. Um leið var ég að reyna að halda jafnvægi og leita lausna með því að stunda jóga og líkamsrækt. Ég stofnaði Vaxtarræktina og starfaði sem líkamsræktarþjálfari.

Að hluta til leið mér á þessum tíma eins og ég væri óheppinn, hefði orðið fyrir slysi. Ég var aftur byrjaður að drekka brennivín og reykja sígarettur. Skjólið var í líkamsrækt, með henni hreinsaði ég til í tilvist minni, eins og þegar maður tekur til eftir veislu. Ég hafði enga orku, var hættur að taka ábyrgð og neitaði að horfast í augu við það sem ég var að gera. Ég var týndur, orðinn rekald, búinn að tapa gleði og áræði. Jú, ég mætti í vinnuna á morgnana en sýndi enga framsýni. Loks var mér ljóst að ég væri kominn í þrot. Ég varð að stíga afsíðis til að skilja að ég væri ábyrgur fyrir því hvar ég væri staddur og ef ég ætlaði að breyta einhverju yrði ég að hafa stefnu.

Ég sá ekki fram úr tilvist minni og sá ekki fram úr hjónabandinu. Ég ákvað að skilja og sex mánuðum eftir að ég skildi var mér boðið að koma til Bandaríkjanna og kynna heilsuræktarhugmyndir mínar í Los Angeles. Ég fór þangað.“

Hvernig kunnirðu við þig í Bandaríkjunum?

„Ég var í Los Angeles, þar var alltaf hiti og hlýja og mikil birta sem fór vel í mig. Ég var svo lánsamur að laða að mér flott fólk og fór strax inn í umhverfi sem var fullt af hlýju og kærleik.

Starfsemin hófst í bílskúr og með tímanum varð áherslan á lífsfærni sterkari. Ég vissi að ég myndi aldrei ná því að gera kenningar mínar aðgengilegar og vinsælar nema ég setti þær í heildstæðan pakka, sem ég gerði með Rope Yoga. Árangurinn var góður.“

Óhamingju viðhaldið

„Það má segja að Rope Yoga sé blanda af jóga, sálfræði, líkamslestri, næringarfræði og nuddi. Einstök nálgun á huga, heilsurækt og velsæld. Í starfi mínu sem líkamsræktarþjálfari á Íslandi sá ég að fólk sem kom í líkamsrækt var flest að viðhalda óhamingunni með því að draga örlítið úr henni í stað þess að fara í velsæld. Það er hægt að fara í líkams- og heilsurækt og lyfta lóðum en ef menn hafa ekki rétt hugarfar eru þeir alltaf að þjálfa skortinn.“

Hvað áttu við þegar þú talar um velsæld?

„Velsæld er afskaplega einfalt fyrirbæri. Velsæld merkir að vera kominn inn í augnablikið þar sem maður nýtur sín, er hamingjusamur og er ekki að gagnrýna, hafna eða refsa. Um þetta snýst Rope Yoga að miklu leyti.“

Þú starfaðir í fimmtán ár í Bandaríkjunum, þér gekk vel þar. Af hverju ákvaðstu að koma heim?

„Mér hefði ekki getað liðið betur en í Los Angeles. En það voru komin tímamót. Ég var búinn að fá útrás og hvíld og hafði þróað þetta kerfi, Rope Yoga. Ég spurði sjálfan mig: Hvað ætlarðu að gera? Hvert ætlarðu að fara? Ég sá að ég hafði viðað að mér mikilli þekkingu og vildi koma þessari nálgun á framfæri hér á Íslandi. Ég og kona mín vildum heldur ekki að ungt barn okkar myndi alast upp sem Bandaríkjamaður, með fullri virðingu fyrir þeirri þjóð, og fluttum því heim.“

Of mikil fæða

„Manneskja sem er í neyslu er ekki í tengslum við eigið sjálf. Hún er fjarverandi, er háður neytandi. Þar er maturinn einn mesti skaðvaldurinn. Við neytum sennilega þrisvar til fjórum sinnum meiri fæðu en við þörfnumst til að viðhalda líkama okkar, krafti og hamingju. Þessir þrír fjórðu þyngja mjög á okkur, ekki bara í holdi heldur einnig í huga. Við borðum ekki hreina fæðu sem er heilbrigð og næringarrík, við borðum tilbúin efnasambönd úr pappakössum.

Til að lifa heilbrigðu lífi er nauðsynlegt að nærast ekki á tilbúinni fæðu og efnasamböndum sem í eru geymsluefni, rotvarnarefni, litarefni og bragðefni sem eru iðnaður sjúkdóma. Með því að næra sig á úrgangi dregur maður úr sér kraft og elju. Þegar maður hefur markmið og tilgang nærir maður þann ásetning með besta hráefni sem völ er á.

Veitingastaður var alltaf hluti af hugmynd minni um Rope Yoga-setur. Á Gló er boðið upp á heilbrigða næringu. Gestir fá nóg að borða og maturinn er eins hollur og mögulegt er.“

Hefur Rope Yoga-starfsemin gert þig ríkan?

„Ekki ennþá. Við hjónin lögðum í miklar fjárfestingar í sambandi við hönnum á Rope Yoga-kerfinu og húsnæði fyrir starfsemina hér heima. Við skuldum talsvert en erum ekki í vandræðum með að borga af skuldunum. Ég á ekki peninga í skjóðum en hef litlar áhyggjur af því.“

Við erum sál

„Það að við erum ekki hugsanir okkar. Við erum sál. Þegar við skiljum að við erum vitund getum við farið að veita hugsunum okkar athygli. Þá skiljum við að hugsanir okkar eru eins og gamlar segulbandsspólur og hafa ekkert gildi í sjálfu sér. Þegar maður skilur það skilur maður líka að meðalmanneskja hafnar sér 800 sinnum á dag.“

Af hverju segirðu að við höfnum okkur 800 sinnum á dag?

„Við svíkjum, við prettum, við frestum. Um leið og við frestum hlutum erum við að draga úr verðleikum okkar og viðhalda skortinum. Við höfnum okkur að meðaltali 800 sinnum á dag, sumir oftar, aðrir sjaldnar. Og á meðan við höfnum okkur 800 sinnum á dag erum við að virkja 85 prósent af orku okkar í sjálfsvorkunn og svo fara 15 prósentin sem eftir eru í réttlætingu okkar á því.“

Að uppgötva frjálsan vilja

„Ég hef reynslu í viðskiptum, ég hef reynslu sem manneskja. Ég hef laðað að mér menn sem eru með opið hjarta og eru tilbúnir að hlusta. Menn sem eru bæði hugrakkir og sterkir og vilja að framlag þeirra í lífinu sé heilbrigt.

Allt sem við veitum athygli vex og dafnar. Ef við veitum skortinum athygli þá vex hann og ef við veitum velsældinni athygli þá vex hún. En þeir sem horfast ekki í augu við sjálfa sig geta ekki veitt neinu athygli. Þetta er ekki flóknara en það.“

Ertu þá að segja að maður komist þangað sem maður ætlar sér?

„Já. En við erum alltaf að draga úr okkur kjark. Eins og Nelson Mandela sagði: Það er ekki myrkrið sem við óttumst heldur ljósið.“

Verður fólk að verða fyrir áföllum til að geta horfst í augu við sjálft sig?

„Ég er ekki að segja að það sé nauðsynlegt en ég hef ekki hitt marga sem hafa ekki þurft dugleg kjaftshögg eða spark til að átta sig á því hvar þeir eru staddir og hvert þeir eru að fara. Það er hins vegar flestum gefið að skilja að maðurinn er ekki hugsanir sínar heldur er hann sál. Ég hef aldrei hitt manneskju sem skilur ekki þá umræðu.“

Ef við erum andar hver er þá tilgangurinn með þessari jarðvist?

„Tilgangurinn er að uppgötva frjálsan vilja og skilja að við erum skaparar sem eigum að taka á okkur ábyrgð, fyrirgefa sjálfum okkur og vera ekki háð gærdeginum. Þegar við höfum öðlast frjálsan vilja áttum við okkur á að við höfum val, getu, orku og styrk til að fyrirgefa okkur sjálfum og losa okkur þannig undan ánauð þjáningar sem við erum sífellt að leggja á okkur. Við erum skaparar, ákvörðum veruleikann í eigin lífi og erum frjáls.“

Er Guð til?

„Hvert sem ég kem sé ég Guð, þannig að ég er ekki í nokkrum vafa um tilvist hans.“